กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 ไม่เป็นไรหรอก
เธอรู้ว่าเขาอายุน้อยกว่าเธอห้าปี แถมยังเก่งขนาดนั้น เธอกับเขาคงไม่มีทางเป็นไปได้ แต่พอเขามาปรากฏตัวตรงหน้าในวันนี้ เธอก็ยังอดหวั่นไหวไม่ได้
แค่ห้าปีเอง ไม่เป็นไรหรอก!
“คุณครูสวี” เสียงที่เธอกำลังนึกถึงดังขึ้น เธอเงยหน้า แก้มแดงระเรื่อ แต่กลับเห็นเขาอุ้มเด็กผู้หญิงตัวน้อยอยู่ ดวงตากลมโต ผิวขาวนวล แก้มป่องนุ่มนิ่มจนชวนให้นึกถึงตุ๊กตาบาร์บี้ เธอยิ้มถาม “นี่คือ...”
“ลูกสาวผม” เขาตอบ
ฉินโม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาหน้าคล้ำลงทันที
รอยยิ้มของสวีลี่แข็งค้าง เธอถามอย่างไม่อยากเชื่อ “อะไรนะ?”
ฉินเนี่ยนซีมองเธอแล้วตอบ “คุณครู นี่น้องสาวผม ส่วนนี่คุณน้าชายผม”