กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 พระเอก
ฉินเถียนหันไปโบกมืออย่างน่าสงสาร “แม่ลาก่อน”
อันหร่านจนใจ ส่งกระเป๋าเดินทางให้คนขับรถ เงยหน้ามองฉินเนี่ยนซีแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
รถแล่นออกไปแล้วฉินเนี่ยนซีถึงนึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง เขาเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ตระกูลฉินได้แค่วันที่สองเอง ฉินโม่กับอันหร่านก็ฝากลูกสาวคนโปรดไว้ให้เขาดูแลแล้วหรือ?
ฉินเถียนไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ความจริงแล้วเพื่อพิชิตใจพระเอกตัวน้อยให้ได้เร็ว ๆ เธออยากอยู่กับพระเอกทุกวันเสียด้วยซ้ำ “พี่ชาย ดื่มน้ำ”