กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ก็แค่ชอบน้าชาย
หนานกงหยางอุ้มลู่ชีเยียน เช็ดน้ำตาให้เธอ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมชีเยียนถึงชอบน้าชายล่ะ?”
ใบหน้าลู่ชีเยียนแดงระเรื่อ เธอกอดคอเขา “ก็ชอบน้าชายนี่!”
ลู่หนานมองอยู่ข้าง ๆ แล้วพูดขึ้น “วันนี้มาเช้าขนาดนี้ ไม่มีเรียนแล้วหรือโดดเรียนมา?”
ฉินซู่มองสามีอย่างตำหนิ “น่าจะเลิกเรียนแล้ว”
หนานกงหยางไม่ได้โกรธ รอยยิ้มยังสดใสเหมือนเดิม “อืม เลิกเรียนก็รีบตรงมาที่นี่ ดีที่ยังไม่สาย”
ลู่หนานกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่ฉินซู่ผลักเขาเบา ๆ เขาจึงเงียบไป แค่ยื่นมือไปอุ้มลู่ชีเยียน “มา ชีเยียน พ่อพาไปเล่น”