เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 206 ทุกคำทิ่มแทงใจ!
หลี่หว่านอยู่ที่นี่จนฟ้ามืดสนิท จากนั้นจึงลุกขึ้นกลับบ้าน
ฮูหยินจางมองจางเหยาแล้วกล่าวว่า: “เหยาเอ๋อร์ ฟ้ามืดมากแล้ว เจ้ารีบไปพักผ่อนเถิด”
จางเหยาพยักหน้า: “ทราบแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ ท่านก็รีบพักผ่อนแต่เนิ่น ๆ เถิด”
ฮูหยินจางมองแผ่นหลังของจางเหยาจนลับสายตา ก่อนหันกายเดินไปยังลานบ้านของจางหยวนไว่
บัดนี้ลานบ้านแห่งนี้เงียบเหงาวังเวง นอกจากคนรับใช้ชราสองคนที่ฮูหยินจางติดสินบนให้เฝ้าอยู่ ก็ไม่มีผู้อื่นอีก
นับตั้งแต่จางหยวนไว่ล้มป่วย อย่าว่าแต่ลุกจากเตียงเลย แม้แต่จะลืมตายังเป็นเรื่องยาก
เขานอนหอบหายใจหนักอยู่บนเตียงทั้งวัน ดื่มยามานับไม่ถ้วน
ทว่าร่างกายกลับทรุดโทรมลงทุกวัน ทุกคนในจวนต่างรู้ดีว่า จางหยวนไว่ผู้นี้เกรงว่าจะประคองชีวิตต่อไปได้อีกไม่กี่วันแล้ว