กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 110 ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!
หลี่จาวตี้มองนางหวังที่กินอย่างตะกละตะกลาม ขมวดคิ้วดื่มซุปไก่ไปสองสามอึกก็หมดอารมณ์กิน
นางหวังใช้สองมือกอดขาหมูแทะ: “ไม่พูดก็ไม่รู้ ขาหมูนี้ทำอร่อยเกินไปแล้ว!”
เสี่ยวหงมองกิริยากินของนางแล้วทำปากยื่น: กิริยากินน่าเกลียดจริง ๆ ราวกับแปดร้อยชาติไม่เคยได้กินอะไร
นางหวังกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว: “โอ๊ย สบายจริง ๆ! เจ้าเสี่ยวหงไปต้มน้ำร้อนให้ข้าหน่อย ข้าจะอาบน้ำ”
เสี่ยวหง: “เจ้าค่ะ!”
นางหวังกินซุปไก่อีกถ้วย: “ไม่พูดก็ไม่รู้ คนอื่นเขาตุ๋นซุปไก่นี้ได้อร่อยจริง ๆ ไม่มีกลิ่นแปลกเลยสักนิด”
หลี่จาวตี้หลับตาลง ไม่อยากพูดกับนางแม้แต่คำเดียว!