กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 99 เมื่อครู่เจ้าอวดดีนักไม่ใช่หรือ!
จากนั้นคนทั้งกลุ่มก็เดินขึ้นไปบนภูเขา ตลอดทางจางเหยาตื่นเต้นมาก พูดจาเจื้อยแจ้วไม่หยุด
โจวฮั่นอวิ๋น: ผู้หญิงคนนี้ทำไมช่างพูดนัก พูดจนหนวกหูจะตาย
เซวียนอี้ก็ขมวดคิ้ว: กุ๊ก ๆ ๆ หัวเราะเหมือนแม่ไก่
ชิงอวี้: พระชายาหัวเราะเพราะกว่าอยู่ดี
เสวียนอีหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา: หาภรรยาอย่าหาคนช่างพูดแบบนี้เด็ดขาด
เฟยอวี่: หญิงคนนี้เหมือนนกจาบฝน ช่างร้องเจื้อยแจ้วเสียจริง!
หลี่หว่านกลับรู้สึกว่าจางเหยาเป็นแบบนี้ก็ดีมาก เข้ากับวัยของนางที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา
หลี่หว่าน: “พวกเราผู้หญิงเก็บเห็ดกับผักป่ากันที่นี่ พวกเจ้าผู้ชายไปล่าสัตว์ เดี๋ยวเรากลับไปเพิ่มมื้อกินกัน”