กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 97 เจ้ามี ข้าก็มี!
เตียงของไท่เฟยชราอยู่กันสี่คนไม่ได้จริง ๆ ชิงอิงจึงแบกแม่นมหลี่ที่หลับไปกลับเรือนของนางเอง
ไท่เฟยชราหลับง่วงมากจริง ๆ พอล้มตัวลงนอนได้ไม่นานก็หลับสนิท
หลี่หว่านยังกอดแขนชิงอวี้ไว้: “ชิงอวี้ เจ้าช่างดีกับข้านัก กลางคืนปกป้องข้าแถมยังนอนเป็นเพื่อนข้าอีก”
ชิงอวี้ลูบหลังนางไปพลางพูดว่า: “รีบนอนเถิด!”
ชิงอวี้: พระชายาช่างขี้ติดคนจริง ๆ ข้าเองก็ชอบนัก!
หลี่หว่านพูดจาเหมือนเด็ก: “ได้ ข้าฟังชิงอวี้! เจ้าเหมือนพี่สาวของข้า ข้าชอบชิงอวี้ที่เป็นเหมือนพี่สาว”
ชิงอวี้ได้ยินคำนี้ยิ่งสงสารหลี่หว่าน นางรู้เรื่องชาติกำเนิดของหลี่หว่าน จึงยิ่งสงสารนางเป็นพิเศษ
ชิงอวี้: “ข้าจะปกป้องเจ้าเสมอ รีบนอนเถิด”