ตอนที่ 49 สุนัขดีไม่ขวางทาง

ตอนที่ 49 สุนัขดีไม่ขวางทาง

ทั้งสองกลับมาถึงบ้าน บะหมี่ตากแห้งในลานบ้านจะแขวนไม่พอแล้ว

หลี่หว่านอยากซื้อที่ตรงหลังบ้านนั้นมาทั้งหมด จึงดึงเซวียนอี้เดินไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน

เซวียนอี้เห็นหลี่หว่านจูงมือตัวเองก็ดีใจอยู่บ้าง พูดให้ชัดคือทุกครั้งที่หลี่หว่านจูงมือเขา เขาก็ดีใจมาก

ลืมคำที่เคยพูดว่าจะฆ่านางให้ตายไปสนิทแล้ว การตบหน้านี้ดัง ‘เพียะ ๆ’ เสียจริง

เซวียนอี้: “เรากำลังจะไปที่ใดกัน!”

หลี่หว่าน: “บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน! วันทั้งวันเอาแต่ถาม ๆ ๆ ทำไมจึงชอบถามนัก! เจ้าเป็นตำรา ‘หนึ่งแสนทำไม’ กระนั้นหรือ!

ข้าจะขายเจ้าได้อย่างไรกัน เจ้าอย่าลืม ตอนนั้นข้าซื้อเจ้ามาด้วยเงินสองตำลึงเงินเชียวนะ”