ตอนที่ 135 มีสติอยู่บ้าง...แต่มีไม่มาก

ตอนที่ 135 มีสติอยู่บ้าง...แต่มีไม่มาก

เย่โม่เฉินเห็นทุกสายตาและทุกท่วงท่าของเจ้าชายอย่างชัดเจน แน่นอนว่าเขายังจับได้ถึงความชื่นชมและหลงใหลที่ไม่คิดปกปิดในดวงตาของเจ้าชายองค์นั้นด้วย

นั่นคือแววตาแบบที่ผู้ชายใช้มองผู้หญิงที่ตนพึงใจ

หมายปอง

ความหึงหวง...ท่วมฟ้า

ทว่าเขาเพียงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น บรรยากาศกดดันรอบตัวต่ำจนน่าหวาดหวั่น แต่กลับไม่ระเบิดอารมณ์ออกมาต่อหน้าทุกคน

ที่รักของเขายังทำงานอยู่ เขาไม่อยากให้เธอคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายใจแคบ ขี้หึง และหาเรื่องอย่างไร้เหตุผล

ไม่กี่วินาทีต่อมา เย่โม่เฉินก็ลุกขึ้นยืน

ส่วนสูง 1.90 เมตรของเขายิ่งเพิ่มแรงกดดันให้คนรอบข้าง เขาก้าวขายาวออกไป รองเท้าหนังสั่งตัดราคาแพงเหยียบลงบนพรมทอมือผืนหนาโดยไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย