ตอนที่ 131 ฉันว่าข้าวชามนี้หอมอร่อยแล้ว~

ตอนที่ 131 ฉันว่าข้าวชามนี้หอมอร่อยแล้ว~

ไอน้ำลอยกรุ่นอบอวลอยู่ในห้องน้ำ หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ เธอห่อกายไว้ด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเท่านั้น ถึงนึกขึ้นได้ว่ายังมีของขวัญชิ้นนั้นอยู่

เธอเปิดกล่องสีดำใบนั้นออก

วินาทีถัดมา หร่านเหวยอีตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง ของในมือแทบจะลื่นหล่นลงพื้น

นี่...นี่มันเสื้อผ้าอะไรกัน?

ภายในกล่องมีเพียงสายสีดำอยู่ไม่กี่เส้น บางเสียจนน่าเวทนา เชื่อมติดกับผ้าลูกไม้ไม่กี่ชิ้น ผ้าบางราวปีกจักจั่น มีชิ้นเล็กเสียจนแทบปกปิดอะไรไม่ได้

ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที แดงจัดราวแอปเปิลสุก

ยากจะจินตนาการ...ว่าเย่โม่เฉินผู้เคร่งขรึมไม่ค่อยยิ้ม พอลับหลังกลับซื้อของแบบนี้ได้ด้วย!