ตอนที่ 119 พูดเล่นน่า ผู้ชายพอได้ลิ้มรสแล้วก็หิวโหยดุจหมาป่า

ตอนที่ 119 พูดเล่นน่า ผู้ชายพอได้ลิ้มรสแล้วก็หิวโหยดุจหมาป่า

หร่านเหวยอียังไม่ทันได้ตอบ เขาก็อุ้มทั้งตัวเธอและผ้าห่มขึ้นมา แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้ว

หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เธอก็ถูกอุ้มกลับมาวางบนเตียงตามเดิม ด้านหลังยังมีหมอนนุ่ม ๆ รองให้อย่างใส่ใจสองใบ ทั้งตัวถูกประคบประหงมราวกับตุ๊กตากระเบื้องที่แตะต้องแรงไม่ได้

จากนั้นเย่โม่เฉินก็ยกถาดอาหารประณีตมาวาง แล้วคุกเข่าข้างเดียวลงบนพรมข้างเตียง

ท่านี้ทำให้เขาสบตากับเธอได้พอดี ในดวงตาแฝงความศรัทธาราวกับกำลังเข้าร่วมพิธีศักดิ์สิทธิ์