กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 103 ใครกันนะขโมยวิญญาณเขาไป เดายากจัง
หลังจากวุ่นวายตึงเครียดมาตลอดช่วงเช้า ในห้องปรุงยาก็เหลือเพียงเสียงน้ำในหม้อดินเดือดปุด ๆ ด้วยไฟอ่อน
หร่านเหวยอีถือสากหยก ค่อย ๆ บดเลือดกิเลนชิ้นสุดท้ายอย่างระมัดระวัง เนื้อสัมผัสของสิ่งนี้แปลกประหลาด ไม่ใช่โลหะและไม่ใช่หิน สัมผัสแล้วนุ่มอุ่น ตอนบดต้องอาศัยแรงที่พอเหมาะ ออกแรงมากไปก็แตก ใช้น้อยไปก็ยังบดไม่แตก
เย่โม่เฉินยืนอยู่ด้านหลังเธอไม่ถึงหนึ่งเมตร ร่างสูงใหญ่แทบจะบดบังเธอไว้ทั้งหมด เขาไม่กล้าส่งเสียง แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนให้เบาลง ดวงตาลึกล้ำจับจ้องการเคลื่อนไหวของมือเธออย่างไม่วางตา ตื่นเต้นยิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีก