กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 101 โชคดีเพียงใดที่ได้พบกันในชาตินี้
หัวใจของเย่หานจิ่งจมดิ่งลงสู่ก้นเหวในทันที เลือดทั่วร่างเย็นเฉียบ
เย่จงกั๋วมองหลานชายคนโตอย่างสงบนิ่ง “อ้อ? ทำไมล่ะ?”
“เขาอ่อนแอเกินไป” คำประเมินของเย่โม่เฉินแทงใจดำ “รับมือกับกองปัญหานั่นไม่ไหวหรอก”
หร่านเหวยอีบีบมือเขาเบา ๆ แต่เย่โม่เฉินแทบไม่มีปฏิกิริยา เพียงมองเย่หานจิ่งอย่างสงบนิ่ง
เมื่อถูกเขามองเช่นนั้น เย่หานจิ่งก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงกลางกระหม่อม มือเท้าพลันเย็นเฉียบ
ใช่ เขาอ่อนแอ
ตั้งแต่เด็กเขาใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของพ่อ และอยู่ใต้แสงสว่างของพี่ชายตรงหน้าที่เก่งกาจจนทำให้คนสิ้นหวัง เขาทั้งมีปมด้อยและขี้ขลาด...
ทุกคนคิดว่าเขาทำไม่ได้
แม้แต่ตัวเขาเองก็คิดว่าตัวเองทำไม่ได้