ตอนที่ 90 หมดมุกแล้ว บทนี้มีแต่จุดไข่ปลา

ตอนที่ 90 หมดมุกแล้ว บทนี้มีแต่จุดไข่ปลา

เย่โม่เฉินคิดว่าเธอโกรธจริง ๆ จึงรู้สึกร้อนใจขึ้นมา

เขากำลังจะเอ่ยปลอบ แต่แขนที่โอบเธอไว้กลับกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แทบอยากหลอมเธอให้เป็นหนึ่งเดียวกับกระดูกและเลือดเนื้อของตัวเอง

ทว่าเขากลับได้ยินคนในอ้อมแขนกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง ราวกับกำลังให้คำมั่นสัญญา

ลมหายใจอุ่นร้อนนั้นพัดผ่านใบหู ทำให้เขาสั่นสะท้านขึ้นมา

“ไม่เป็นไรนะ อาการป่วยของคุณ ฉันจะรักษาให้หายแน่”

เย่โม่เฉินค่อย ๆ หลุบตาลง มองยอดศีรษะฟูฟ่องของเธอ ความเจ็บปวดและการต่อสู้ที่ปั่นป่วนอยู่ในดวงตาจางหายไปหมดในวินาทีนั้น แทนที่ด้วยความอ่อนโยนอันไร้ขอบเขต ราวกับจะหลอมละลายเขาทั้งคน