กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 86 พักโหมดลูกหมาก่อน ตอนนี้ฉันอยากเป็นหมาป่าแล้ว
หร่านเหวยอีพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แล้วทำตามคำแนะนำของเขาอย่างว่าง่าย
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ บีบจมูก ค่อย ๆ ย่อตัวลง แล้วจุ่มใบหน้าทั้งหมดลงในน้ำอุ่นของสระ
เสียงรอบตัวพลันเงียบลง เหลือเพียงเสียงอื้อแผ่วเบาของกระแสน้ำที่กระทบแก้วหู
แขนของเย่โม่เฉินยังคงโอบประคองเอวเธอไว้อย่างมั่นคง ไม่คลายออกแม้แต่น้อย เขาเกร็งร่างขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วจ้องยอดศีรษะดำขลับของเธอที่โผล่พ้นผิวน้ำอย่างใจจดใจจ่อ
เวลาราวกับยืดยาวออกไปไม่รู้จบ ทุกวินาทีที่ผ่านไปชัดเจนจนแทบได้ยิน