กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 80 ชะตากรรมอยู่ในมือของตัวเองเสมอ ชีวิตก็เช่นกัน
เธอเหมือนลูกแมวน้อยที่กำลังตกใจ เผลอซุกตัวเข้าหาอกอุ่น ๆ ของเขาแน่นกว่าเดิม
จิตสังหารท่วมฟ้าภายในดวงตาของเย่โม่เฉินสลายหายไปจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา
สายตาของเขาละจากเฉินไฉ่เหวินทันที แล้วก้มมองหร่านเหวยอีในอ้อมแขน ดวงตาแดงก่ำเหลือเพียงความเจ็บปวดใจและความกังวลที่เอ่อล้นแทบทะลักออกมา
“เบบี๋ ฉันทำให้ตกใจหรือเปล่า?”
น้ำเสียงของเขาแผ่วต่ำ แฝงความระมัดระวังเล็กน้อยที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันสังเกต
เขากระชับอ้อมแขน ใช้คางถูหน้าผากเย็นเฉียบของเธอเบา ๆ ท่าทางอ่อนโยนจนแทบไม่เหมือนคนเมื่อครู่
“เจียงเผย”