ตอนที่ 73 ทำกันใหญ่โตแล้วจะเป็นไรไป？

ตอนที่ 73 ทำกันใหญ่โตแล้วจะเป็นไรไป?

คราวนี้หร่านเหวยอีหลับไปจริง ๆ

แต่เย่โม่เฉินกลับไม่ง่วงเลย ประสาทสัมผัสทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับเธอ

เขาฟังลมหายใจสม่ำเสมอของเธอเงียบ ๆ สัมผัสอุณหภูมิจากร่างกายของเธอ

ฝ่ามือที่วางทับอยู่บนท้องน้อยของเธอไม่ขยับไปไหนแม้แต่น้อย คอยส่งผ่านอุณหภูมิร่างกายของเขาไปอย่างต่อเนื่อง

ตลอดค่ำคืนอันยาวนาน เขากอดเธอไว้เช่นนั้นทั้งที่ลืมตา ราวกับผู้ศรัทธาที่เคร่งครัดที่สุดซึ่งคอยปกป้องเทพเจ้าของตน

แสงจันทร์ส่องผ่านผ้าม่านลงบนเตียง อาบร่างของคนสองคนที่กอดกันแน่นไว้

......

แสงแรกจาง ๆ ของเช้าวันต่อมาค่อย ๆ ลอดผ่านช่องม่านหนา ส่องลงบนพรมในห้อง

หร่านเหวยอีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นท่ามกลางความสงบ สติยังพร่าเลือนอยู่บ้าง