กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 69 โทษผมที่เป็นหมารักเดียวใจเดียวก็แล้วกัน
เขาก้าวยาว ๆ เข้าไป ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด แล้วเอาหน้าผากตัวเองแนบกับหน้าผากเธอ
“อื้อ เป็นอะไรไปคะ?” หร่านเหวยอีหดคอเล็กน้อยเพราะหน้าผากเย็น ๆ ของเขา
“ดีแล้ว ไม่ได้เป็นไข้”
เขาสรุปเอาเอง จากนั้นก็ขมวดคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยการกล่าวโทษ “ทำไมอาบน้ำนานขนาดนี้? ถ้าเผลอหลับไปจะทำยังไง?”
หร่านเหวยอีถูกท่าทางกระวนกระวายของเขาทำให้ขำ เธอเขย่งปลายเท้า จูบลงบนคางเขาทีหนึ่ง
“เอาละค่ะ ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อย เลยแช่น้ำนานขึ้นอีกหน่อย”
น้ำเสียงนุ่มนิ่มของเธอเหมือนขนนก ลูบคลายความกระวนกระวายทั้งหมดของเขาในทันที
เย่โม่เฉินอุ้มเธอขึ้นพาดแขน แล้วเดินอย่างมั่นคงไปยังเตียงใหญ่ในห้องนอน