ตอนที่ 62 เส้นทางต้องสร้างขึ้นด้วยสองเท้าของตัวเอง

ตอนที่ 62 เส้นทางต้องสร้างขึ้นด้วยสองเท้าของตัวเอง

เฉินเสวี่ยสวมชุดชาเนลสีชมพู มือข้างหนึ่งวางบนราวบันไดลายแกะสลัก กำลังเดินลงมาอย่างเชื่องช้า

ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตของเธอมีแววดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง ดวงตาเหมือนกำลังพิจารณาหมาข้างถนนที่เปื้อนโคลนอยู่ตัวหนึ่ง

“ได้ยินว่าน้องสาวช่วงนี้ไปได้สวยในวงการบันเทิงนี่นา พอดังขึ้นมาเมื่อไร ก็อย่าลืมเซ็นชื่อให้พี่สาวด้วยล่ะ”

เฉินไฉ่เหวินไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น มองข้ามเธอไปตรง ๆ แล้วถามห้องรับแขกที่ว่างเปล่าว่า “พ่อฉันอยู่ไหน”

เฉินเสวี่ยที่ถูกเมินสีหน้าแข็งค้าง เร่งฝีเท้าเข้าไปขวางหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมเข้มข้นพุ่งปะทะเข้ามา