ตอนที่ 58 เราเป็นโลกทั้งใบของกันและกัน

ตอนที่ 58 เราเป็นโลกทั้งใบของกันและกัน

ห้องรับแขกเงียบเสียจนได้ยินเสียงลมหายใจ

สายตาของหร่านเหวยอีเลื่อนจากใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความตื่นเต้นของหวังชิวเอ๋อไปยังบัตรสีดำบนโต๊ะกลางอย่างช้า ๆ แล้วกวาดผ่านแฟ้มเอกสารทรัพย์สินอีกฉบับ

ไม่กี่วินาทีต่อมา

เสียงหัวเราะแผ่วเบามากเสียงหนึ่งหลุดออกมาจากริมฝีปากของหร่านเหวยอี

เสียงหัวเราะนี้ไม่มีความโกรธ ไม่มีการเยาะเย้ย มีเพียงความรู้สึกตรง ๆ ว่าฉากตรงหน้านี้ชวนหัวเราะเพราะไร้สาระเกินไปหน่อย

【พี่สาว ผู้หญิงคนนี้สมองมีปัญหาหรือเปล่า】 โต้วโต้วหัวเราะงอตัวไปมาอยู่ในระบบ 【เงินห้าสิบล้านคิดจะให้พี่ทิ้งพระเอกไปเหรอ เธอรู้ไหมว่าพระเอกหาเงินได้เท่าไรในหนึ่งนาที】