กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 48 ที่รักบอกว่าผมเป็นหมาป่าตัวใหญ่แสนใสซื่อ
เย่โม่เฉินที่อยู่อีกฝั่งของวิดีโอคอลมาถึงสำนักงานชั้นบนสุดของกลุ่มบริษัทแล้ว ด้านหลังเป็นหน้าต่างกระจกเต็มบานขนาดมหึมาที่เธอคุ้นเคย ซึ่งมองเห็นวิวทั่วทั้งเมือง
เขากลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน แต่ไม่ได้รีบจัดการเอกสาร ดวงตาลึกล้ำจับจ้องเงาร่างของเธอผ่านหน้าจออย่างแน่วแน่
เขาเพียงมองเธอเงียบ ๆ ตั้งใจเสียจนเหมือนทั้งโลกเหลือเพียงจุดสนใจเดียวคือเธอ
“อาเฉิน คุณทำงานก่อนเถอะค่ะ” เธอพูดเบา ๆ “ฉันจะไปล้างหน้าแปรงฟัน”
หร่านเหวยอีลงจากเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วคุยวิดีโอต่อ