กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 31 คราวหน้าใช้วิธีนี้อีก เขาแอบฟินอยู่ในใจ
【พี่ เขาเหมือนกำลังฟ้องพี่ด้วยสายตาเลย】โต้วโต้วพึมพำเสียงเบา 【แทบจะเขียนไว้บนหน้าแล้วว่า ‘พี่ไม่รักผมแล้วหรือไง’】
หร่านเหวยอีแอบหัวเราะในใจ เธอยื่นมือออกไป ปลายนิ้วลูบแนวกรามที่เกร็งตึงของเขา ไล้ขึ้นไปตามรูปหน้าอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดลงข้างริมฝีปาก
“ไปแค่เดี๋ยวเดียวเองนะ อืม?” น้ำเสียงของเธออ่อนลง เจือแววปลอบโยน
เย่โม่เฉินยังไม่สะทกสะท้าน ดวงตาสีแดงเข้มยังคงจับจ้องเธออย่างหนักแน่น ความหงุดหงิดและอาลัยอาวรณ์ที่ปั่นป่วนอยู่ในนั้นแทบจะกลายเป็นสิ่งที่มองเห็นได้