กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซูหว่านเอ๋อร์
ตอนที่ 24 เลือกคนนี้มาเอง ก็ต้องตามใจเขาเอง
เย่โม่เฉินไม่มีทีท่าว่าจะเลี้ยวไปห้องของตัวเองแม้แต่น้อย เขาเดินตรงไปหยุดอยู่หน้าห้องของเธอ
โคมไฟติดผนังตรงปลายทางเดินทอแสงสีเหลืองอบอุ่น เงาร่างสูงใหญ่ของเขาทอดยาวจนแทบปกคลุมเธอไว้ทั้งตัว
หร่านเหวยอีหันกลับมา เงยหน้ามองเขา “ถึงหน้าห้องแล้ว คุณก็รีบพักผ่อนเถอะค่ะ”
เย่โม่เฉินกลับไม่ขยับและไม่พูดอะไร เพียงก้มตามองเธออยู่เช่นนั้น บนใบหน้าที่หล่อเหลาเกินจริงปรากฏความน้อยใจจาง ๆ
เขาไม่อยากแยกจากเธอ ทั้งที่มีเพียงกำแพงกั้นอยู่ระหว่างห้องของพวกเขาเท่านั้น
พอไม่ได้เห็นเธอ เขาก็จะคิดถึงเธอมาก...มากเหลือเกิน