ตอนที่ 4 ส่งสุดที่รักถึงแล้ว โปรดเซ็นรับ!

ตอนที่ 4 ส่งสุดที่รักถึงแล้ว โปรดเซ็นรับ!

ชายที่ทำให้เธอร้องไห้แทบขาดใจตอนอ่านหนังสืออยู่นอกนิยาย

เขาไม่ใช่ตัวละครกระดาษ ตอนนี้เขามีชีวิตจริงอยู่ตรงหน้าเธอ กำลังทนรับความทรมานราวกับตกนรก

“อา...”

เสียงคำรามต่ำ ๆ ที่ไม่เหมือนเสียงมนุษย์ดังครืดออกมาจากส่วนลึกในลำคอ เปี่ยมไปด้วยความอำมหิตอันสิ้นหวัง

เย่โม่เฉินเบิกตาขึ้นฉับพลัน

ดวงตาคู่นั้นถูกสีแดงก่ำกลืนกินไปจนหมด ไม่เหลือสติอยู่เลย มีเพียงความคลุ้มคลั่งที่ต้องการทำลายทุกสิ่ง

เขาจ้องความมืดนอกกรงเขม็ง ราวกับโลกทั้งใบที่เขาชิงชังยืนอยู่ตรงนั้น

หัวใจของหร่านเหวยอีถูกกระชากอย่างแรง ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะความปวดใจที่ถาโถมถี่รัว