บทที่ 316 การต่อสู้ 4

บทที่ 316 การต่อสู้ 4

"แค่กๆ!"

เอสที่ค่อยๆ คลานออกมาจากซากปรักหักพังกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง

"หมัดหนักชะมัด แม้แต่ฮาคิสีแห่งอาวุธของฉันก็ยังต้านรับพลังนี้ไว้ได้ไม่หมดงั้นเหรอ? น่าเสียดายที่ฉันไม่มีผลเมระเมระแล้ว ไม่อย่างนั้นในเมื่ออีกฝ่ายใช้ฮาคิไม่เป็น ฉันก็คงใช้การกลายสภาพเป็นธาตุเพื่อหลบการโจมตีได้แท้ๆ"

เอสพึมพำกับตัวเอง

เขาชักจะคิดถึงผลปีศาจของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว ได้ยินว่าผลปีศาจจะไปก่อตัวขึ้นมาใหม่เมื่อผู้เป็นเจ้าของเสียชีวิต ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ผลเมระเมระจะไปอยู่ที่ไหน

เมื่อเอสรู้สึกได้ว่าบาดแผลของตนกำลังฟื้นตัวอย่างต่อเนื่อง เขาก็ตัดใจเลิกคิดถึงผลเมระเมระ