บทที่ 212 เกาะแห่งโจรสลัด (11)

บทที่ 212 เกาะแห่งโจรสลัด (11)

ฉันรนหาที่ตายงั้นเหรอ?

ตั้งชื่อได้ไม่เลวเลย ให้คะแนนเพิ่มเลยละกัน

พอเซียวหลิงได้ยินชื่อนี้ก็ชักอยากจะขำขึ้นมา แล้วสุดท้ายเขาก็กลั้นไม่อยู่จนหลุดขำออกมาจริงๆ

เซียวหลิงไม่หัวเราะยังพอทำเนา แต่พอหัวเราะออกมาแบบนี้กลับทำให้โจรสลัดคนนั้นถึงกับผงะถอยหลังไปสองก้าว

เพราะรอยยิ้มของเซียวหลิงนั้นมันดูชวนขนลุกพิลึก

โจรสลัดคนนั้นเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมรอยยิ้มนี้ถึงทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแวบหนึ่ง ไม่น่าเป็นไปได้สิ ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่าเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักขนาดนี้แท้ๆ ไฉนถึงได้มีรอยยิ้มที่ดูอำมหิตเยือกเย็นแบบนั้นได้?

โจรสลัดส่ายหน้าไปมา สองคนตรงหน้านี้มองมุมไหนก็ไม่มีทางเป็นยอดฝีมือไปได้หรอกมั้ง?