กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 164 อาโอคิจิ
"อะไรกัน ในเมื่อเขาไม่ได้มาจับพวกเรา แล้วพวกเราจะไปกลัวเขาทำไมกันล่ะ?" ลูฟี่ลูบหมวกฟางของตัวเองพลางพูดขึ้น
ทว่าในตอนนั้น เซียวหลิงกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายมหาศาลจากชายตรงหน้า
"นี่น่ะเหรอความน่าเกรงขามของพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ?" เซียวหลิงพึมพำกับตัวเอง
ชายตรงหน้าไม่ใช่ศัตรูที่พวกเขาในตอนนี้จะเอาชนะได้เลยอย่างแน่นอน
เรื่องนี้เซียวหลิงมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
หากเลี่ยงการปะทะได้ก็ควรหลีกเลี่ยงที่จะลงมือกับหมอนี่ให้มากที่สุด
"ในเมื่อนายไม่ได้พุ่งเป้ามาที่พวกเรา งั้นปล่อยให้พวกเราไปจะได้ไหม?" เซียวหลิงเอ่ยกับอาโอคิจิ
จากนั้น อาโอคิจิก็ขยับตัวหลีกทางให้อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะดึงผ้าปิดตาลงมาสวมแล้วพูดว่า "ตามสบายเถอะพวกนาย ฉันขอนอนพักผ่อนหน่อย"