บทที่ 127 หมอกสีรุ้ง

บทที่ 127 หมอกสีรุ้ง

เมื่อได้ยินคำพูดของชายคนนั้น เซียวหลิงก็เริ่มสังเกตชุดเกราะของเขาอย่างละเอียด ตอนนั้นเองเขาถึงพบว่าด้านหลังของชายคนดังกล่าวมีคนสองสามคนกำลังปั่นอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน

"ที่แท้ก็จ่ายไฟมาจากข้างหลังหรอกเหรอ? มิน่าล่ะ อุปกรณ์กระจอกขนาดนี้ช่างน่าเบื่อจริงๆ" เซียวหลิงเห็นภาพนี้แล้วก็พึมพำกับตัวเอง พลางคิดว่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ระดับสูงเสียอีก ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ อุปกรณ์ชิ้นนี้ก็ไม่มีคุณค่าอะไรให้ต้องศึกษาวิจัยอีกแล้ว"

หลังจากเซียวหลิงหมดความสนใจ สองมือก็เริ่มประสานอิน

"วิชานินจา คาถาพันธนาการปากงู!"