กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 117 ค่าหัวและการอำลา (ตอนพิเศษแถมวันวาเลนไทน์ 2)
"เฮ้ เซียวหลิง รีบตื่นเร็ว พวกเราต้องออกเดินทางกันแล้ว"
ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เซียวหลิงได้ยินเสียงของโซโล
เซียวหลิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตอนนี้ฤทธิ์สุราของเขาสร่างเกือบหมดแล้ว เขาเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง พบว่าตอนนี้กลายเป็นเวลากลางคืนแล้ว
"ฉันหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย มืดค่ำซะแล้ว" เซียวหลิงจำความได้เลาๆ ว่างานเลี้ยงของพวกเขาน่าจะเริ่มขึ้นตอนช่วงบ่าย
ทว่าหลังจากดื่มสุราที่เหลืออยู่ในขวดนั้นจนหมด ความทรงจำหลังจากนั้นก็ดับวูบไปเลย
"เซียวหลิง นายนี่นอนเก่งชะมัดเลยนะ" ลูฟี่ที่กำลังเก็บของอยู่หันมาเห็นเซียวหลิงตื่นแล้วจึงเอ่ยทัก
"อืม ไม่รู้สิ ฉันลืมไปแล้ว แล้วนี่พวกเรากำลังจะออกเดินทางกันแล้วเหรอ?"