บทที่ 94 เดินข้ามทะเลทราย

บทที่ 94 เดินข้ามทะเลทราย

แดดแผดเผาอย่างร้อนระอุ

แสงแดดแผดกล้าทิ่มแทงทุกคนอย่างรุนแรง ผนวกกับพายุทรายที่ฟุ้งตลบไปทั่วฟ้า จนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นเลยทีเดียว

"ร้อนเป็นบ้าเลย!" อุซปยันไม้เท้าพลางตะโกนแหกปากขึ้นฟ้า

"นี่ อุซป นายตะโกนโวยวายแบบนั้นจะยิ่งทำให้ร่างกายสูญเสียน้ำเร็วนะ" เซียวหลิงเอ่ยเตือนเขา

ต้องยอมรับเลยว่าท่ามกลางสภาพอากาศเฮงซวยแบบนี้ ตัวเขาเองก็มีอาการขาดน้ำอย่างหนักอยู่เหมือนกัน

เขารู้สึกว่าเสี่ยวไป๋ที่พันอยู่รอบคอตัวเองถึงกับอ่อนระทวยไปหมดแล้ว

เดินข้ามทะเลทรายเนี่ยนะ?

เรื่องพรรค์นี้มันใช่สิ่งที่มนุษย์มนาเขาทำกันที่ไหน?

ถ้ามีรถออฟโรดสักคันก็คงดี