บทที่ 73 เกาะดึกดำบรรพ์

บทที่ 73 เกาะดึกดำบรรพ์

"นี่ เสือที่เป็นเจ้าแห่งป่าดันโผล่มาจริง ๆ แถมยังบาดเจ็บหนักขนาดนั้นอีก ที่เซียวหลิงพูดไว้เป็นเรื่องจริงสินะ" นามิเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

ตอนนี้อุซปทำหน้าสุขุมเยือกเย็น ทว่าเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นบนหน้าผากกลับฟ้องทุกอย่าง

"ฉันรู้สึกว่าโรคประจำตัวกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว ถ้าฉันเหยียบขึ้นไปบนเกาะนี้จริง ๆ ต้องมีอันตรายถึงชีวิตแน่ ๆ" อุซปพูด

ผิดกับอีกหลายคนที่อยู่ตรงนั้น ลูฟี่ที่อยู่ข้าง ๆ กลับกระตือรือร้นพลางหันไปบอกซันจิ "ซันจิ ฉันขอข้าวกล่องหน่อยสิ เอาแบบที่มีแต่เนื้อล้วน ๆ เลยนะ ฉันจะไปผจญภัยแล้ว!"

"ได้เลย รอเดี๋ยวนะ"