บทที่ 47 อาปิส

บทที่ 47 อาปิส

สองวันผ่านไป

พายุฝนฟ้าคะนองพัดผ่านพ้นไป แสงแดดกลับมาสว่างสดใสอีกครั้ง

"เฮ้อ ในที่สุดก็ได้นอนหลับสบายๆ สักตื่นเสียที" เซียวหลิงยกเก้าอี้ผ้าใบออกมาแล้วเอนตัวนอนลงอย่างผ่อนคลาย

"นั่นสิ พายุฝนสองวันนี้เหมือนฝันไปเลย" อุซปเอ่ยขึ้น

การนอนบนเรือท่ามกลางพายุฝนมันไม่สบายตัวเอาเสียเลย แถมลูฟี่ โซโล เซียวหลิง ซันจิ และอุซป ยังต้องผลัดกันเข้าเวรยามจนแทบไม่ได้หยุดพัก

หากจะถามว่าทำไมนามิถึงไม่ต้องเข้าเวร

ความจริงเธอก็มีเวรเหมือนกัน เพียงแต่มีซันจิรับหน้าที่แทนให้ก็เท่านั้น

ส่วนโซโลในเวลานี้ พอหมดกะเวรยามสุดท้ายของตัวเองก็หลับสนิทเป็นตายไปแล้ว

"นี่ นามิ อีกนานแค่ไหนถึงจะถึงแกรนด์ไลน์ล่ะ ฉันชักจะรอไม่ไหวแล้วนะ" ลูฟี่เอ่ยอย่างตื่นเต้น