กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 40 ออกเรือกันเลย
สายลมทะเลพัดโชยมาเบาๆ เซียวหลิงนั่งอยู่บนกราบเรือพลางมองดูชาวบ้านแห่งหมู่บ้านโคโคยาชิที่อยู่เบื้องหน้า
"นามิยังไม่มาอีกเหรอ" ลูฟี่มองไปยังกลุ่มคนพลางเหลียวซ้ายแลขวาไม่หยุด
เซียวหลิงส่ายหน้า ลมทะเลพัดผ่าน เซียวหลิงรู้สึกว่าเส้นผมของตนปลิวมาปรกตา
"เอ๊ะ ทำไมผมถึงได้ยาวขนาดนี้แล้วล่ะเนี่ย"
เขามายังโลกนี้ได้ไม่นานแท้ๆ แต่ผมสั้นเดิมของเขากลับยาวประบ่า จนยาวพอๆ กับนามิในตอนนี้แล้ว
เพียงแต่ผมของเขาเป็นสีดำเหมือนกับลูฟี่
"เธอมาแน่" เซียวหลิงกล่าวอย่างมั่นใจ
"ไม่แน่หรอก เพราะถ้าอยู่ที่นี่เธอคงจะมีความสุขมากกว่า" โซโลกล่าว
"ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ" ลูฟี่กล่าว