กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 27 อาณาจักรอาร์ลอง
ในที่สุดเรือโกอิ้ง แมรี่ก็เข้าเทียบฝั่งที่หมู่บ้านโคโคยาชิ ซึ่งในเวลานี้ริมชายฝั่งมีมนุษย์เงือกตนหนึ่งกำลังเดินลาดตระเวนอยู่พอดี
"นี่น่ะเหรอมนุษย์เงือก?" เซียวหลิงมองดูมนุษย์เงือกที่มีผิวสีฟ้าอ่อน มีเหงือกปลา และมีร่างกายเหมือนมนุษย์
"ก็แค่นั้นเองนี่นา"
[ติ๊ง ตรวจพบอารมณ์ของโฮสต์มีความผันผวน ค่าอารมณ์ +2]
"เหอะๆ ระบบ อารมณ์ฉันที่ผันผวนเนี่ยเพราะความตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ?"
[เพราะความกลัวต่างหาก]
"ฮะๆ มนุษย์เงือกมีอะไรน่ากลัวกัน"
ขนาดเผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์เงือกอย่างโซโลกับลูฟี่ตัวเองยังไม่กลัวเลย แล้วจะมากลัวมนุษย์เงือกเนี่ยนะ?
ทั้งที่ตัวเองก็เก่งขึ้นแล้วแท้ๆ!