บทที่ 25 คลาดกัน

บทที่ 25 คลาดกัน

"อา ทะเลเอ๋ย อา ความรักเอ๋ย อา เลดี้ผู้แสนงดงาม! ผมอยากจะไปกับคุณจนสุดหล้าฟ้าเขียว ไม่ว่าต้องทำอะไรผมก็ยอมทั้งนั้น"

ที่โต๊ะอาหาร ซันจิในชุดสูทผูกเนกไทเนี้ยบรินไวน์แดงอย่างสง่างามลงในแก้ว แล้ววางไว้ตรงหน้านามิ

เซียวหลิงมองพ่อครัวจอมหื่นคนนี้ที่กำลังประจบประแจงนามิ ในใจกลับรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมานิดหน่อย

นามิเป็นของพวกเราทุกคนนะ จะยอมให้แกเข้ามาใกล้ชิดขนาดนั้นได้ยังไงกัน?

หงุดหงิด

หงุดหงิดชะมัด

เซียวหลิงยกถ้วยชาขึ้นมา แล้วดื่มน้ำชาเข้าไปอึกหนึ่งด้วยความโมโห

แต่ในวินาทีต่อมา สิ่งที่เซียวหลิงกังวลก็เกิดขึ้นจริงๆ เมื่อเห็นซันจิค่อยๆ เดินมาตรงหน้าเขา แล้วรินไวน์แดงให้อย่างสง่างามเช่นเดียวกัน