บทที่ 8 เผชิญหน้าบัคกี้

บทที่ 8 เผชิญหน้าบัคกี้

"เจ็บชะมัด บ้าจริง"

เซียวหลิงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างเชื่องช้า ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าต้นคอของตัวเองเพิ่งโดนอิฐฟาดมาอย่างจัง

"คนบนโลกนี้ไม่ปกติกันจริงๆ นั่นมันใช่เรี่ยวแรงที่ผู้หญิงควรจะมีหรือไงกัน?"

แม้ว่าตนเองจะมีสกิลกายอ่อนหยุ่น แต่สกิลนี้ก็ยังไม่ได้แกร่งกล้าถึงขั้นโอโรจิมารุตัวจริงที่สามารถยืดหดคอได้

แม้การโจมตีนี้เขาจะช่วยสลายแรงไปได้ไม่น้อย แต่ก็ยังทำให้เขาหมดสติไปชั่วคราวอยู่ดี

"นามิขึ้นไปข้างบนแล้วเหรอ?"

เซียวหลิงมองไปรอบๆ มีเพียงโจรสลัดคนนั้นที่ยังคงนอนอยู่บนพื้น ไร้ซึ่งวี่แววของนามิโดยสิ้นเชิง แถมสมบัติที่นี่ก็ถูกกวาดไปจนเกลี้ยงแล้วด้วย

"ฉันสลบไปนานแค่ไหนแล้วเนี่ย คงไม่ใช่ว่าพวกเขาลืมฉันไปแล้วหรอกนะ?"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซียวหลิงจึงรีบเดินขึ้นบันไดมุ่งหน้าออกไปข้างนอกทันที