เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ขายหมดเกลี้ยง วาสนาผูกพัน
เถาชุนเข้าใจอยู่ในใจว่าคำพูดของอูฉางอันเป็นความจริง หากนางหาผู้ชายธรรมดาสักคน โอกาสที่จะไม่ต้องมีลูกคงน้อย นางถามใจตัวเองว่าแน่ใจหรือไม่ว่าไม่อยากมีลูก คิดไปคิดมาอยู่พักใหญ่ คำตอบคือแน่ใจ
ถ้าอย่างนั้นก็เลือกเขา เถาชุนตัดสินใจแล้ว ผู้ชายคนนี้ยึดถือศีลธรรมเสียจนถึงขั้นนี้ เลือกเขาย่อมไม่ผิด
หลังผ่านไปหนึ่งคืน เถาชุนมองชายที่ขอบตาคล้ำดำแล้วถามว่า “เมื่อคืนเจ้าไม่ได้นอนหรือ?”
“หลับ ๆ ตื่น ๆ หลังไก่ขันถึงได้หลับสนิทอยู่พักหนึ่ง” อูฉางอันหยิบเสื้อกับรองเท้าที่ผึ่งไว้ใต้ชายคาเข้ามา แล้วว่า “เย็นเจี๊ยบเลย วางไว้ในห้องสักพักค่อยใส่ ข้าจะไปตักน้ำล้างหน้าให้เจ้า”
“เดี๋ยวก่อน” เถาชุนดึงตัวเขาไว้ นางเอนตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วถาม “ตอนเจ้าเรียนหนังสืออยู่นอกเขา เคยอ่านหนังสือแบบนั้นหรือไม่?”
“หนังสือแบบไหนหรือ? อ้อ…เคยอ่าน” อูฉางอันเกาหัว
เถาชุนพยักหน้า “เคยอ่านก็ดีแล้ว ไปตักน้ำเถอะ”
อูฉางอันงุนงง เขาเดินออกไปพลางหันกลับมามองสามครั้ง พอออกจากประตูแล้วก็ยืนคิดอยู่ข้างนอกว่านางหมายถึงอะไร
“น้องเขย ตื่นเช้าเชียวนะ” เถาชิงซงเอ่ยอย่างกระปรี้กระเปร่า