เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสมียนแซ่โจวชะงักไปเล็กน้อย สายตากวาดมองผู้ประสบภัยอดอยากไม่กี่คนนั้น น้ำเสียงยกสูงขึ้นอีกหลายส่วน ให้ผู้คนที่กำลังต่อแถวอยู่หน้าเพิงได้ยินกันถ้วนหน้า เอ่ยว่า
"พวกเจ้าฟังข้าให้ดี ต่อไปโจ๊กก็จะมีสภาพเช่นนี้ จะกินหรือไม่กินตามใจ ผู้ที่ไม่กิน วันหน้าก็มิต้องมาอีก"
ทันทีที่วาจานี้หลุดออกมา ในกลุ่มคนที่กำลังต่อแถวก็เกิดความโกลาหลระส่ำระสาย แต่ท้ายที่สุดก็ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงอีก
ผู้ประสบภัยอดอยากหลายคนที่เดิมทีอยากจะเอ่ยสนับสนุนสักสองสามประโยคต่างกลืนคำพูดที่มาถึงริมฝีปากกลับลงคอไป ก้มหน้าก้มตาถอยกรูดไปด้านหลัง
โก่วเอ๋อร์ผู้นั้นถูกหญิงชราและชายร่างผอมเกร็งดึงตัวไว้ ถอยร่นออกมานอกแถว นั่งยองๆ อยู่บนพื้น ประคองโจ๊กครึ่งชามในมืออยู่นานสองนาน
ในที่สุดก็ยังคงตัดใจเททิ้งไม่ลง จึงเงยหน้ากระดกซดลงคอไปจนหมด ใช้แขนเสื้อเช็ดปาก น้ำตาไหลรินกลืนลงท้องไปพร้อมกับน้ำโจ๊ก
ชายร่างผอมเกร็งคนหนึ่งนั่งยองๆ อยู่ข้างกายเขา ทอดถอนใจแล้วเอ่ยว่า
"โก่วเอ๋อร์ อย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย พวกเราคนเหล่านี้ มีน้ำแกงร้อนๆ ให้ซดสักคำก็นับว่าดีถมไปแล้ว"
"เจ้าไม่เห็นโรงแจกทางตะวันตกของเมืองเมื่อเดือนก่อนหรือ ในโจ๊กผสมดินกวนอิม กินจนคนตายไปตั้งหลายคน ยังไม่เห็นมีผู้ใดมาเหลียวแลเลย"
โก่วเอ๋อร์เอ่ยเสียงอู้อี้ "แต่ในหนังสือพิมพ์ทางการกล่าวไว้ชัดเจน..."