เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ คฤหาสน์ตระกูลเจิน เรือนเซวียนรุ่ย
แสงสนธยาแผ่รำไรผ่านบานหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ย้อมเฟอร์นิเจอร์ไม้จันทน์ม่วงทั่วทั้งห้องโถงให้เคลือบด้วยเฉดสีสลัวรางมืดมัวชั้นหนึ่ง
ภายในห้องโถงจุดกำยานอันซีเซียง ควันจางยิ่ง ลอยวนเวียนอ้อยอิ่งอยู่ระหว่างขื่อคาน ผสมผสานกับกลิ่นหอมหวานของดอกกุ้ยฮวาที่เหลืออยู่ซึ่งลอยมาจากนอกหน้าต่าง หอมกรุ่นแต่ไม่เลี่ยน
บนตั่งนั่งด้านบน เอนกายไว้ด้วยหญิงชราผมสีเงินขาวโพลนผู้หนึ่ง สวมเสื้อกั๊กยาวเป้ยจื่อสีชิวเซียงที่ค่อนข้างเก่า สาบเสื้อกลัดเพียงปิ่นเงินเกลี้ยงเกลาเพียงเล่มเดียว ทั่วทั้งร่างไม่มีสิ่งประดับอื่นใดอีก
ผู้นี้ก็คือเจินเหล่าไท่จวินแห่งตระกูลเจิน!
ปีนี้นางอายุแปดสิบสามปีแล้ว ผิวหน้าหย่อนคล้อย โหนกแก้มมีจุดสีน้ำตาลอันเป็นลักษณะเฉพาะของคนชรา หนังตาคู่นั้นหย่อนยาน ถุงใต้ตาห้อยย้อยอย่างยิ่ง หากแต่ประกายที่ลอดออกมาจากร่องตานั้นกลับมิคล้ายคนเลอะเลือน
ยามนี้ ในอ้อมอกของหญิงชรายังกอดคุณชายรูปงามใบหน้าดั่งจันทร์เพ็ญไว้ผู้หนึ่ง อายุราวสิบห้าสิบหกปี ผิวหน้าขาวผุดผ่อง ใบหน้ากลมคิ้วเรียว ดวงตาคู่หนึ่งฉ่ำน้ำ แฝงความเซ่อซื่อไร้เดียงสาอยู่หลายส่วน
คนผู้นี้ก็คือเจินเป่าอวี้ นายน้อยแห่งตระกูลเจิน
เขาเอนกายอยู่ในอ้อมอกของเจินเหล่าไท่จวิน มือข้างหนึ่งกำสาบเสื้อของหญิงชราไว้ ได้รับการลูบไล้อย่างอ่อนโยนจากเจินเหล่าไท่จวิน ท่าทางมิได้ผิดแผกไปจากเจี่ยเป่าอวี้ในเรือนหรงชิ่งถังเลยแม้แต่น้อย