เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ้นเสียงลง ทหารเกราะนอกศาลาก็กรูเข้ามาอย่างเป็นระเบียบตามลำดับ
ยอดทหารแห่งสิบสองค่ายทหารหลวงเดิมทีก็ตั้งแถวเรียงรายอยู่ ณ ลานหน้าศาลาอยู่แล้ว พอได้ยินคำสั่งก็ขยับเคลื่อนไหวทันควัน เสียงเกราะเหล็กกระทบกันดังกึกก้องกังวาน พื้นรองเท้าเหยียบย่ำลงบนแผ่นอิฐสีเขียวดุจเสียงฟ้าร้องครืนครั่น
พวกเขาแบ่งเป็นสองคนคุมหนึ่งคน ฉุดกระชากหานเหวินฮว่าน เฝิงอิ้งหลง และพวกอีกยี่สิบกว่าคนลุกขึ้นจากเก้าอี้ทีละคน กระชากชุดขุนนางสีชาดและสีเขียวหลุดลุ่ย ปลดหมวกอูซาออก ไพล่แขนทั้งสองข้างไปด้านหลัง แล้วคุมตัวเดินออกไปนอกศาลา
ยามที่หานเหวินฮว่านถูกหิ้วปีกขึ้นมา เขายังดิ้นรนเหลียวหลังกลับมาร้องตะโกนว่า
"ใต้เท้าผู้ตรวจการหลวง! ผู้น้อยมีความชอบในการรักษาเมือง! ผู้น้อยมีความชอบในการรักษาเมืองนะขอรับ!"
แต่เสียงนั้นก็ถูกเสียงฝีเท้าอันพร้อมเพรียงของเหล่าทหารเกราะกลบมิดในพริบตา