เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บุตรสาวอนุของบ้านตนเองผู้นี้ นับวันยิ่งไม่เห็นตนกับเป่าอวี้อยู่ในสายตามากขึ้นเรื่อยๆ แล้วจริงๆ!
มักจะพูดขัดคอประชันหน้ากับตนก็ช่างเถิด บัดนี้กลับมารื้อเวทีฉีกหน้าตนเอง ถึงขั้นตั้งข้อสงสัยในอิทธิฤทธิ์อันน่าอัศจรรย์ของหยกวิเศษทงหลิงอย่างเปิดเผยเยี่ยงนี้ จะปล่อยไว้ได้อย่างไร!
ถานชุนได้ยินคำซักถามของหวังฟูเหรินกลับมิได้เปลี่ยนสีหน้า ดวงตาอันคมคายงดงามช้อนขึ้น สบสายตากับหวังฟูเหรินอย่างไม่นอบน้อมและไม่แข็งกร้าว เอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า:
"ไท่ไท่โปรดระงับโทสะเถิดเจ้าค่ะ! ลูกหรือจะไม่ใส่ใจอาการป่วยของพี่ชายรอง"
"ครั้งนี้หากมิใช่เพราะเป็นห่วงพี่ชายรอง คนนอกโลกีย์วิสัยเช่นนี้เกรงว่าแม้แต่ประตูบ้านของพวกเราก็คงเข้ามาไม่ได้ด้วยซ้ำ"
"ต้องรู้ด้วยว่าก่อนพี่สามจะออกเดินทางยังเคยกำชับต่อหน้าธารกำนัลว่า ช่วงเวลานี้ในจวนอย่าได้รับรองแขกภายนอก วันนี้ก็นับว่าผ่อนปรนให้เป็นกรณีพิเศษแล้ว"