เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากหานจ้านโจว ทังปิน และเฉินเผิงเหนียนทั้งสามคนจากไปแล้ว ภายในห้องว่าการก็เหลือเพียงเจี่ยจิ่งคนเดียว
ยามสนธยานอกหน้าต่างค่อยๆ มืดสลัว เงาของต้นกุ้ยฮวาต้นเก่าถูกแสงสายัณห์ระลอกสุดท้ายทอดให้ยาวและเลือนราง
เจี่ยจิ่งนั่งลงหลังโต๊ะทำงาน พลางพลิกเปิดสมุดบัญชีปึกหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นดูตามสบาย
นี่คือสมุดทะเบียนรวมสำมะโนครัว ที่ดิน เงินและเสบียงของหนานจื๋อลี่ ที่เขาสั่งให้คนไปเบิกมาจากกองเจียงหนานชิงลี่ซือ กรมพระคลัง
การจะจัดการกิจการพลเรือนของมณฑลหนึ่งให้เรียบร้อย ข้อมูลเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่อาจไม่กระจ่างแจ้งขึ้นใจ
เจี่ยจิ่งอาศัยแสงเทียนพลิกอ่านดูอย่างละเอียด
ในสมุดทะเบียนบันทึกไว้ว่า ในรัชสมัยไท่จู่ สำมะโนครัวที่ขึ้นทะเบียนในหนานจื๋อลี่เคยมีหนึ่งล้านเก้าแสนครัวเรือน ประชากรกว่าสิบสองล้านคน