กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แท้จริงแล้วความคิดเช่นนี้หาใช่มีเพียงร่วนเสี่ยวจิ่วคนเดียวไม่ นั่นเป็นเพราะนับตั้งแต่ลัทธิบัวขาวเข้ายึดเมืองสวีโจวเป็นต้นมา สถานการณ์ก็ราบรื่นรุ่งโรจน์ยิ่ง
กองทัพใหญ่ยาตราลงใต้ ทั้งซู่โจว หลิงปี้ เฟิ่งหยาง หลินหวาย ซวีอี๋ เทียนฉาง บรรดาโจวและอำเภอตามรายทางต่างยอมสยบจำนน ไพร่พลยี่สิบหมื่นนายเคลื่อนผ่านที่ใดศัตรูก็แตกพ่าย แทบไม่เคยผ่านศึกหนักแม้แต่น้อย
หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เมื่อเทียบกับความระมัดระวังรอบคอบก่อนเริ่มก่อการ ยามนี้ลัทธิบัวขาวทั้งบนและล่างต่างก็เริ่มเหลิงระเริงกันไปหมดแล้ว
เมื่อได้ลิ้มรสชาติการเป็นแม่ทัพนายกองเสวยสุขอยู่ในเมือง ใครเล่าจะอยากกลับไปใช้ชีวิตหลบซ่อนทหารหลวงในดงอ้อ หรือเคี้ยวแป้งหม่านโถวเย็นชืดตามศาลเจ้าร้างในหมู่บ้านกันดารเหมือนแต่ก่อนอีก