เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางถิงอวี้ลืมตาขึ้น ชำเลืองมองเจี่ยจิ่งอย่างมิให้สังเกตเห็น เห็นเพียงเจี่ยจิ่งยามนี้สีหน้ามิแปรเปลี่ยน ประสานมือทูลจักรพรรดิเจิ่งเซิ่งอย่างสุขุม:
"ฝ่าบาท! บัดนี้พวกมันรู้ว่าตนต้องตายแน่ จิตใจจึงเคียดแค้น ดุจดั่งสุนัขบ้าเห่าดวงตะวัน หวังจะล่อลวงปั่นป่วนจิตใจผู้คน พ่นวาจาปีศาจมัวเมาฝูงชน ตายไปก็มิสำนึกผิด กระหม่อมเห็นว่าพวกมันคงเล่นกลอันใดมิออกแล้ว มิสู้ลงทัณฑ์ประหารเสียเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ!"
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งก็ทรงพระสรวลออกมาคำหนึ่ง สีหน้าเคร่งขรึม มีรับสั่งเสียงหนัก:
"พวกมันมีหัวใจดั่งหมาป่า มิรู้ลิขิตสวรรค์ ในตามีแต่เรื่องอำนาจและแผนการร้าย ไฉนเลยจะล่วงรู้ว่าเจ้ากับเจิ้นกษัตริย์และขุนนางหลอมรวมเป็นหนึ่ง มุ่งมั่นเพียงเพื่อฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของต้าฮั่นเท่านั้น!"
แม้แต่อำนาจบัญชาการทหารทั่วหล้ายังทรงมอบหมายให้จนสิ้น จะมาเอ่ยเรื่องฆ่าหมาล่าเนื้อเมื่อสิ้นศึก ยิงธนูเสร็จซ่อนคันธนู หรือแล้งน้ำใจอันใดอีก ย่อมเป็นเพียงเรื่องน่าขันเท่านั้น!
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งทรงมีรับสั่งอย่างเคร่งครึม:
"นำตัวเหล่ากบฏชั่วช้ามาตรวจพิสูจน์ตัวตน แล้วลงทัณฑ์ประหารทันที เพื่อให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ใต้หล้า!"
เหล่าเจ้าพนักงานสำนักหวงเฉิงซือและนายทหารชั้นผู้น้อยแห่งกรมสารวัตรทหารประสานมือขานรับคำสั่ง!