เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของเจี่ยจิ่งชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะครุ่นคิดกล่าวว่า
"กระหม่อมเห็นว่าสองราชธานีสิบสามมณฑลของต้าฮั่นเรา ชัยภูมิสำคัญที่สุดทางตอนเหนือนั้นมิใช่ทางใต้ แต่ในด้านการปกครองแล้ว จุดสำคัญที่สุดอยู่ที่ปริมณฑลหลวงและเจียงหนานพ่ะย่ะค่ะ"
"ปริมณฑลหลวงโอบล้อมนครเสินจิง คานอำนาจเก้าด่านชายแดน นับเป็นหัวใจของแผ่นดิน ส่วนเจียงหนานนั้นความมั่งคั่งและภาษีอากรคิดเป็นกึ่งหนึ่งของใต้หล้า เป็นต้นกำเนิดของเสบียงขนส่งทางน้ำและแหล่งรวมผลประโยชน์จากเกลือ นับเป็นชีพจรของประเทศชาติ"
"ปริมณฑลหลวงสงบ ราชสำนักย่อมยืนหยัดได้อย่างมั่นคง เจียงหนานสงบสุข เงินทองและเสบียงทั่วหล้าย่อมบริบูรณ์"
"ขอเพียงดินแดนทั้งสองแห่งนี้สามารถผลักดันการปฏิรูปกองทัพและนโยบายใหม่ลงไปได้อย่างแท้จริง มณฑลอื่นๆ ที่เหลือก็เป็นเพียงการชักนำตามสถานการณ์และไหลลื่นไปตามกระแส ย่อมยากที่จะก่อคลื่นลมใหญ่โตขึ้นมาได้อีกพ่ะย่ะค่ะ"
สิ่งที่เรียกว่าปริมณฑลหลวงแห่งราชวงศ์ต้าฮั่น หมายถึงดินแดนที่มีจวนซุ่นเทียนอันเป็นที่ตั้งของนครเสินจิงเป็นแกนกลาง ผนวกเป่ยจื๋อลี่ จิ้นเป่ย และหลู่เป่ยเข้าเป็นเขตปริมณฑล
และสิ่งที่เรียกว่าเจียงหนานนั้น ยึดหนานจื๋อลี่เป็นรากฐาน ผนวกเจ้อเจียง เจียงซี และหูหวั่งเข้าเป็นพื้นที่คลังภาษีครึ่งหนึ่งของแผ่นดิน