เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เช่นนั้นตามความเห็นของท่านพ่อ ศึกนี้จิ่งกั๋วกงย่อมต้องชนะหรือขอรับ?" จางรั่วไอ่เอ่ยถามอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
"ย่อมชนะอย่างแน่นอน!" จางถิงอวี้กล่าวอย่างมั่นใจ
"ในเมื่อเจี่ยจื่อเจี้ยกล้าให้หลานอวี้เป็นแม่ทัพ เช่นนั้นย่อมต้องมีแผนการของเขาอยู่แล้ว!"
"เพียงแต่... ชนะถึงขั้นไหน ต้องใช้เวลานานเท่าใด กลับยากจะบอกได้ หากให้ข้าประเมิน ขอเพียงหนานอันจวิ้นหวังรวบรวมไพร่พล ตั้งมั่นรักษาเมืองเอาไว้ แม้หลานอวี้จะมีทหารมากกว่า หากคิดจะกลืนกินหนานอันในรวดเดียว เกรงว่าก็คงไม่ง่ายดายนัก"
"...อย่างไรก็ต้องรบกันสักสองสามยก กวาดล้างเว่ยสั่วรอบนอกให้สิ้นซากก่อน จึงบีบให้เขาทำศึกแตกหักได้ ไปๆ มาๆ เช่นนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสักหนึ่งถึงสองเดือน ดังนั้นช่วงเวลานี้พวกเราเพียงเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงอย่างสงบก็พอ!"
ฉวยโอกาสในช่วงเวลานี้ ตัวเขาก็ต้องรีบผลักดันเรื่องการตรวจประเมินขุนนางลงไปให้เป็นรูปธรรมโดยเร็วที่สุด
จะปล่อยให้การปฏิรูปการทหารในปริมณฑลหลวงทางฝั่งนั้นเกือบจะสำเร็จไปเกินครึ่งแล้ว แต่ทางฝั่งตนเองเรื่องการตรวจประเมินขุนนางกลับยังไม่มีผลงานปรากฏแม้แต่น้อยมิได้ มิเช่นนั้นคงดูไร้ความสามารถเกินไปแล้ว!