เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สิบห้าเดือนแปด เทศกาลสารทไหว้พระจันทร์
ทว่านครเสินจิงกลับไม่มีบรรยากาศความครึกครื้นรื่นเริงของวันเทศกาลเช่นปีก่อนๆ หลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย
ท้องฟ้ายามพลบค่ำ เมฆหมอกยามสนธยาหนักอึ้งดั่งตะกั่ว
ดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่เหนือเรือนพักสีเทาทึบ ถูกม่านหมอกแห่งฤดูสารทอันบางเบาบดบังไว้ เผยให้เห็นแสงสีเหลืองนวลอันหม่นหมองแลดูเฉื่อยชา
บนท้องถนน เรือนแถวที่เรียงรายสลับซับซ้อนทอดตัวเงียบสงัด สันหลังคากระเบื้องแลดูคล้ายกระดูกสันหลังสีดำที่โก่งงอ
สายลมแห่งสารทฤดูพัดผ่านแนบชิดผิวถนนหินสีเขียว พัดพาใบไม้แห้งปลิวว่อนสองสามใบ ก่อนจะร่วงหล่นลงอย่างเงียบเชียบ
ร้านค้าสองสามแห่งริมถนนที่ยังเปิดประตูอยู่ ป้ายหน้าร้านแกว่งไกวตามสายลมอย่างไร้เรี่ยวแรง ราวกับจะร่วงหล่นลงมาได้ทุกเมื่อ
ผู้สัญจรไปมามีเพียงบางตา ทุกคนต่างหดคอคู้ไหล่เร่งฝีเท้าเดิน ไม่มีแม้กระทั่งคนที่เหลียวมองซ้ายขวา