เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลานี้เจี่ยเหลียนลนลานสวมเสื้อผ้าจนเสร็จสิ้น เขาทั้งอับอายทั้งเดือดดาลจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ครั้นเห็นว่าผิงเอ๋อร์กล้าลงมือตบตีคนของตน ก็พลันพบที่ระบายโทสะ ชี้หน้าผิงเอ๋อร์ก่นด่าเสียงดังลั่น:
"นังหญิงแพศยา! เจ้าเป็นแค่สาวใช้ บังอาจลงมือตบตีคนรึ!"
ด่าจบก็ปรี่เข้ามา ยื่นมือออกไปฟาดผิงเอ๋อร์ฉาดหนึ่ง
ตามปกติผิงเอ๋อร์ก็เกรงกลัวเจี่ยเหลียนอยู่แล้ว พอถูกเขาตบเช่นนี้ ก็ตกใจจนมือไม้อ่อน ถอยหลังไปสองก้าวด้วยความหวาดหวั่น ไม่กล้าขยับเขยื้อนอีก
เฟิ่งเจี่ยเห็นผิงเอ๋อร์ไม่ได้เรื่องเช่นนี้ ประกอบกับนึกถึงคำพูดที่ได้ยินนอกหน้าต่างเมื่อครู่ว่าเจี่ยเหลียนจะ 'ยกผิงเอ๋อร์เป็นภรรยาเอก' ไฟโทสะไร้ที่มาก็ลุกโชนขึ้นอีกสามส่วน นางไม่สนใจจะตบตีเยียนหงอีกต่อไปแล้ว แต่กลับตบหน้าผิงเอ๋อร์ฉาดใหญ่ พลางด่าว่า:
"นังคนไร้ประโยชน์! ดีแต่วางท่าเป็นคนดี มิน่าเล่าลับหลังพวกเจ้าถึงได้ปรึกษากันว่ารอข้าตายแล้วจะยกเจ้าขึ้นเป็นภรรยาเอก วันๆ ดีแต่ประจบเอาใจข้า!"