เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยโส่วจงรีบทูลว่า
"ทูลฝ่าบาท หรงกั๋วไท่ฟูเหรินปีนี้มีอายุเจ็ดสิบเก้าพรรษา ปีหน้าจึงจะครบรอบวันเกิดแปดสิบพรรษาพ่ะย่ะค่ะ"
เกรงว่าคงจะทรงพระราชทานพระมหากรุณาธิคุณอีกเป็นแน่ เซี่ยโส่วจงมีความรู้สึกสังหรณ์ใจเช่นนั้น!
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งทรงพยักพระพักตร์ ทรงครุ่นคิดพลางตรัสว่า
"คนเรามีอายุยืนถึงเจ็ดสิบปีแต่โบราณมานับว่าหาได้ยากยิ่ง เจ็ดสิบเก้าปีก็ถือเป็นอายุวัฒนะอันสูงส่งแล้ว จื่อเจี้ยเห็นแก่ราชการแผ่นดิน จึงไม่อนุญาตให้ตระกูลเจี่ยจัดงานเลี้ยงวันเกิดใหญ่โต ทว่าเจิ้นก็ไม่อาจปฏิบัติต่อผู้อาวุโสในเรือนของเขาอย่างตระหนี่ถี่เหนียวได้"
"สั่งให้ทางฝั่งฮองเฮาจัดเตรียมของพระราชทาน ให้ฉากบังลมไม้จินซือหนานมู่ฝังหยกสลักลายสนและกระเรียนอายุวัฒนะหลังนั้นไป แล้วให้ฮองเฮาจรดพู่กันเขียนอักษรมงคลคำว่า 'วาสนา อายุยืน แข็งแรง สงบสุข' ลงบนกระดาษโต่วฟาง ส่งไปยังจวนเจี่ยพร้อมกัน ถือเป็นของขวัญวันเกิดจากเจิ้นและฮองเฮาที่มอบให้แก่ท่านผู้เฒ่า"