เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำเสียงของหนานอันไท่เฟยแปรเปลี่ยนเป็นแหลมสูงและแหบแห้งไปแล้ว ขณะที่ถูกลากตัวออกไปข้างนอก ก็เอี้ยวคอกลับมาตวาดแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง
แต่หญิงรับใช้ชั้นผู้ใหญ่เหล่านั้นลงมืออย่างคล่องแคล่วยิ่งนัก เพียงไม่กี่ก้าวก็หิ้วปีกนางไปถึงธรณีประตู เลิกม่านประตูขึ้น ทั้งคนทั้งเสียงพลันอันตรธานหายไปนอกประตูพร้อมกัน
หลงเหลือเพียงเสียงก่นด่าอันแหบพร่าที่ยังคงก้องกังวานอยู่ใต้ระเบียงทางเดินเพียงไม่กี่อึดใจ ก่อนจะค่อยๆ แผ่วไกลออกไป จนในที่สุดก็ไม่ได้ยินอีก
ส่วนพระชายาซื่อจื่อตงผิงตกใจกับฉากเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้จนใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด มือเท้าเย็นเฉียบไปนานแล้ว
มิต้องรอให้หญิงรับใช้ก้าวขึ้นมา นางก็โซเซถอยหลังไปสองก้าว ริมฝีปากสั่นระริกอยากจะเอ่ยสิ่งใด แต่กลับไม่อาจเปล่งถ้อยคำออกมาได้แม้แต่คำเดียว
หญิงรับใช้คนหนึ่งผลักนางทีหนึ่งอย่างไม่เกรงใจ นางจึงซวนเซประหนึ่งหุ่นเชิดถูกคุมตัวออกไปด้านนอก